| تبليغات | X |
|
تنهاترین تنها |
|
عاشقانه |
چه زيبا!
چه صادقانه پذيرفتم!
چه فريبنده !
آغوشت برايم باز شد !
چه ابلهانه!
با تو خوش بودم !چه كودكانه !
همه چيزم شدي !
چه زود !
مرا ترك كردي !
چه ناجوانمردانه !نيازمندت شدم !
چه حقيرانه!
خداحافظي به من آمد!
چه بيرحمانه!
من سوختم.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 7:10 توسط یاسی جون |
شبی از پشت یك تنهایی نمناك و بارانی، تو را با لهجه گلهای
نیلوفر صدا كردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا كردم
پس از یك جستجوی نقره ای دركوچه های آبی احساس
تورا از بین گل هایی كه در تنهایی ام رویید با حسرت جدا كردم
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی
دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی
و حسرت رها كردم
همین بود آخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
حریم چشمهایم را به روی اشكی از جنس غروب ساكت و
نارنجی خورشید واكردم
نمیدانم چرا رفتی
نمیدانم شاید خطا كردم
و تو بی آنكه فكر غربت چشمان من باشی
نمی دانم كجا تا كی برای چه
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
و بعد از رفتنت یك قلب دریایی ترك برداشت
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاكستری گم شد
و گنجشكی كه هر روز از كنار پنجره با مهربانی دانه بر
میداشت
تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتنت دریاچه بغضی كرد
كسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
وبعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام وزیبا گفت
تو هم در پاسخ این رفتن بگو در راه انتخابم خطا كردم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 6:47 توسط یاسی جون |
خيلی سخته که عشق رو از نگاه کسی بخونی ، اما نتونه بهت بگه خيلی سخته که سالگرد آشنايی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگیری
خيلی سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکنی ، بعد بفهمی دوستت نداره
خيلی سخته که دلت بخواد گريه کنی ، اما بهونه ی درست و حسابی نداشته باشی
خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی ، اما اون بگه دیگه نمی خوادت
خيلی سخته که کسی رو دوست داشته باشی اما ندونه
خيلی سخته که دوسش داشته باشی ، اما نتونی باهاش بمونی
خيلی سخته که بخوای با آب خوردن بغضت رو بفرستی پايين ، اما يه دفعه اشک از چشات جاری بشه
خيلی سخته که وقتی که رفتی تا با پول تو جيبی چند ماهت برای تولدش کادو بخری با يکی ديگه ببينيش
خيلی سخته که بهت بگه دوست دارم ، اما بعداً متوجه بشی حرفش يه (( ن )) کم داشته
خيلی سخته که کسی که تموم زندگيت رو به پاش ريختی ، با بی رحمی تموم تو چشمت نگاه کنه و بگه : ديگه دوست ندارم
خيلی سخته که يه عمر با خيال يه نفر زندگی کنی ، اما وقتی فهميد عاشقشی بره و پشت سرشم نگاه نکنه
خيلی سخته که دلت رو به کسی خوش کنی که يه دلخوشی ديگه داره
خيلی سخته که ازت بپرسه : حاضری باهام بمونی ؟ و تو با اينکه آرزويی جز اين نداری ، مجبور باشی بگی : نه
خيلی سخته که وقتی بعد از کلی کلنجار رفتن با خودت ، می ری که حرف دلتو بهش بگی ،
با يه معذرت خواهی کوچيک بگه :فعلاً سرم شلوغه
خيلی سخته که صميمی ترين دوستت بهت خيانت بکنه
خيلی سخته که هميشه مجبور باشی سخت ترين چيزها رو تحمل کنی
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 6:44 توسط یاسی جون |
گفتم میری؟گفت اره گفتم منم بیام؟ گفت جایی که من میرم جای دو نفره نه سه نفر گفتم برمی گردی؟ فقط خندید. اشک توو چشمام حلقه زد سرمو پایین انداختم دستشو زیره چونم گذاشتو سرمو بالا آورد گفت میری؟ گفتم اره گفت منم بیام؟ گفتم جایی که میرم جایه یه نفره نه دو نفر گفت برمیگردی؟ گفتم جایی که میرم راه برگشت نداره من رفتم اونم رفت ولی اون مدتهاست که برگشته وبا اشک چشماش خاک مزارموشست وشو میده
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387ساعت 13:42 توسط یاسی جون |
گل قاصد کی فرستاده تو رو؟ کی بتوگفته زمن یاد کنی؟ کی بتوگفته منو شاد کنی؟ اون که از چشم سیاهش دل من غم می گیره؟ مگه تنها شده باز؟ مگه رسوا شده باز؟ مگه پروانه می خواد؟ دل دیوانه می خواد؟ ای نسیم سحری زیر گوشم چی می گی؟ کی فرستاده تو رو کی بتو گفته که از سر ببری خواب مرا؟ کی بتو گفته که از دل ببری تاب مرا؟ مگه اون اشکای شور را ندیدن مگه اون قلب صبورو ندیدن دل من سنگ صبور دل من جام بلور دیگه افتاد و شکست دیگه من موندم و درد دیگه من موندم وخاموشی سرد کی به تو گفته که فریاد کنی؟ کی به تو گفته منو یاد کنی؟ اونکه خون دلمو ریخته توی شیشه ی غم به تو گفتم چی می گفت؟ به تو گفتم که شبا خواب نداشت؟ دلش از دوری من تاب نداشت؟ چی شد اون مهرو وفا چی شد اون لطف و صفا می دونی؟ اونچه که بود قصه ای بیش نبود. 
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت 18:5 توسط یاسی جون |
بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره با دنبال تو گشتم يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم ساعتي بر لب آن جوي نشستيم تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت من همه محو تماشاي نگاهت يادم آمد تو بمن گفتي از اين عشق حذر كن لحظه اي چند بر اين آب نظر كن آب آيينه عشق گذران است تو كه امروز نگاهت با نگاهي نگران است باش فردا كه دلت با دگران است تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن با تو گفتم حذر از عشق ندادم سفر از پيش تو هر گز نتوانم يادم آمد كه دگر از تو جوابي نشنيدم پاي در دامن اندوه كشيدم رفت در ظلمت شب آن شب و شب هاي دگر هم نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم نكني ديگر از ان كوچه گذر هم بي تو اما به چه حالي من از ان كوچه گذشتم...
+ نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 23:46 توسط یاسی جون |
آمد ولي با ديدگان شسته در اشك آمد ولي همچون گل پاييز ديده شادابي اش بر باد رفته رنگش پريده گفتم شگفتا اي دل آرام اي پناهم اين سايه غم چيست در موج نگاهت كو آن لبان سرخ و آن لبخند گرمت اين خستگي از چيست در چشم سياهت از گفته ي من لحظه اي بر خويش پيچيد همراه آهي اشكش چو مرواريد روي گونه لغزيد گفت آمدم عشق تو را بدرود گويم اينك بدان اين آخرين ديدار ما بود زيرا كه من در پنجه تقدير اسيرم من در حصار سر نوشتم از رفتن راهي كه دارم نا گزيرم آنگاه با چشم غم آلود با بازوان مرمرين آغوش بگشود خود را در آغوش من افكند دست من و او حلقه شد در گردن هم اشك منو او در هم آميخت او رفت و ديدم ديگر پس از اوباغ پر بار محبت بي بارو برگ است او كم كمك از ديده ي من دور مي شد اما به هر چندين قدم با خنده اي تلخ مي كرد سوي من نگاه گاهگاهي او بود وچشمي خسته در موج سكوتي من بودم و اشكي نشسته در نگاهي....
+ نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 23:32 توسط یاسی جون |
صدایی که به گوش نرسد ... شیفته ظواهر، لذات نفس دنبال کنی عادت کنی و ترک عادت روزگاری زین چشمه آب نوشیدی
نامی دگر را خط زنی
حال بر بسترش حمام آفتاب گیری
فانیانی که از پس تو آیند و از پیش ات روند
و نامی که در دفتر نوشتی
و دوباره عادت کنی و دوباره ترک عادت
فراموش کنی ولی در یادت باقی ست
و این بار در فکر فرو روی
و دنیا برای اندیشه ات ایستد
ولی این بار کنی خرق عادت
و اوست که همواره نظاره گر توست
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 16:3 توسط یاسی جون |
چشمانم همه بسته ولی هشیارم
افکارم همه خسته همی بی خوابم
سر به بالین سماء بگذارم
بدنم در خواب است، روحم بیدار
تک تک ثانیه ها را شمرم
آه! زمان چه به کندی گذرد، به!
وقت بیداری من در سحر است
دم پیشانی تابناک آن قمر است
روزها در پی دوستان و شبها در خلوت یار
فرصتی دیگر نیست روزها در گذر است
شب و آن ظلمت خوفناکش
به ز این روز و روشنایی دلگیرش
فکری بلند، زبانی پرخواهش، چشمانی اشک آلود
قصه ای طولانی، دلی خسته و روحی شرمنده
من در این بادیه همچنان بی تابم
تو به من زجر بیابان بچشان
شهد خواب زکام دل من بگرفتی
قلب تنهای مرا دو چندان ساختی
عقل و هوشم را تو به هم قاطی کن
یا که زین ره سوخته مرا راهی کن
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 15:55 توسط یاسی جون |
من دیگه خودم نیستم.. حتی نمی تونم کس دیگه ای باشم.. خودتونم خوب می دونید همه مون داریم نقش بازی می کنیم.. از دور دل می بریم و از جلو زهله ! اون دور ظاهر ماست و اون جلو باطنمون. خودتون قاضی خودتون باشین.
حالا چرا اصرار داریم اینقدر خوب نقشمونو اجرا کنیم نمی دونم. من یکی که دیگه خسته شدم. از این نقش تکراری. از این حرفای تکراری
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:47 توسط یاسی جون |
اون كه يه وقتي تنها كسم بود تنها پناه دل بي كسم بود تنهام گذاشت و رفت از كنارم از درد دوريش من بي قرارم خيال مي كردم پيشم مي مونه ترانه ي عشق واسم مي خونه خيال مي كردم يه همزبونه نميدونستم نامهربونه با اينكه رفته، اما هنوزم از داغ عشقش دارم مي سوزم فكر و خيالش همش با هامه هر جا كه مي رم، جلو چشامه دلم مي خوادتا دووم بيارم رو درد دوريش مرحم بذارم اما نميشه، راهي ندارم نميتونم من، طاقت بيارم نميتونم من، طاقت بيارم
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:23 توسط یاسی جون |
تو آن جا من اينجا اسير و پاي در بند تو انجا من اين جا دو مجنون و گرفتار دو در ظاهر سلامت ولي در سينه بيمار تو انجا....... مرا مي جويي اما جز هوا نيست به جاي پيكر من در كنارت به نرمي مي گشايي شعر هايم كه پيچد عطر من در بستر تو صداي پاي من مي ايد از دور نه پر مي گيرم از هر جا به سويت تو مي بيني نگاه خسته ام را كه مي لغزد به سويت ولي افسوس اي دوست خيالست من انجا در كنار تو محالست تو انجا من اينجا من اينجا در دل جمع ولي محزون و تنها از اين عالم تو رو مي خواهم و بس ترا ديوانه ي عشق ترا بيگانه از هر اشنايي ترا مست از مي ديوانگي ها تو را اي هستي من ترا اي شور و حال مستي من ترا اي خوانده درس مهرباني ترا اي زندگاني دو چشمان تورا مي خواهم وبس ولي افسوس اي دوست تو انجا من اينجا در دل جمع در اميدي محالم تمام انچه مي خواهم محالست خيالست
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:21 توسط یاسی جون |
لا لا لالا لالا گل پونه
بيا كه بدون تو تن خستم
لبريز از حس جنونه
لا لا لالا لالا گل لاله
زندگي بي تو واسم محاله
بيا از اون وقتي كه رفتي
اين دل داره همش مي باره
گريه شده كار منو
غصه شده همدم من
قطره اشك تو چشام
شده شريك غم من
خونه بدون تو شده
مثل يه زندون سوت و كور
من موندم و هق هق واسه
خاطره هاي جور وا جور
بيا كه با اومدنت
تموم مي شه درد هاي من
قشنگ مي شه دنياي من
بدون كه تو هق هق من
جز غم دوري حرفي نيست
بدون دليل گريه هام
جز بي تو بودن چيزي نيست
براي من كه عاشقم
عشق هميشگي تويي
اون كه كنارش دلخوشم
فقط تويي تويي تويي
اون كه كنارش دلخوشم
فقط تويي تويي تويي
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:17 توسط یاسی جون |
گل پونه هاي وحشي دشت اميدم وقت سحر شد خاموشي شب رفت و فردايي دگر شد من مانده ام تنهاي تنها من مانده ام تنها ميان سيل غم ها گل پونه هاي وحشي دشت اميدم وقت جدايي ها گذشته باران اشكم روي گور دل چكيده بر خاك سرد و تيره اي پاشيده شبنم من ديده بر راه شما دارم كه شايد سر بر كشيد از خاك هاي تيره ي غم من مرغك افسرده اي بر شاخسارم گلپونه ها گلپونه ها چشم انتظارم مي خواهم اكنون تا سحر گاهان بخوانم افسرده ام ديوانه ام آزرده جانم گلپونه ها گلپونه ها غم ها مرا كشت گل پونه ها آزار ادم ها مرا كشت گل پونه ها نامهرباني آتشم زد گل پونه ها بي همزباني آتشم زد گل پونه ها ديگر خدا هم ياد من نيست همدرد من شب ها بجزفرياد من نيست
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:16 توسط یاسی جون |
نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن
ولی کاش بودی
تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد
...کاش بودی
و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد
...کاش بودی
تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم
و دردهایم را به گوش تو میرساندم
بدون تو عاشقی برایم عذاب است
میدانم
که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم
...کاش میدانستی
که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم
...میدانی
که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و
عذاب میشود
میدانم
که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست
برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت
...انتـــــــــــــــــــــــــــــظار
... 
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:15 توسط یاسی جون |
خواستم ديگرازتونگويم،ازتوننويسم،اماچه بايدكردوقتي قلم بانوشتن ازتوجان مي گيرد، خواستم ديگرازتوننويسم،من توانستم، اماقلم،دلگير ازغيبتت درميان دستنوشته ها،بازهم شروع كردبه نوشتن،بدون اراده من،من دست مي كشيدم اماقلم آنقدرنوشت،نوشت كه من هم تسليم شدم
مي بيني؟توچه كرده اي كه حتي اين قلم بي جان هم بهانه تو رامي گيرد؟
من نه...ديگرمراباتوسروكاري نيست،گفته بودم كه تمام شد...براي هميشه...ولي چه بايدكردكه قلم قصدپايان ندارد...هنوزهم داردمي نويسد
...وقتي كه من مي خواستم ازتوبنويسم هيچ كس وهيچ چيزياراي من نبود،حتي اين قلم،اماحالاهمه ازتومي گويندالامن
...مي گوينددنياهمين است...يك روزباتوويك روزبرعليه تو...امانه...يك روزبرعليه من وبازهم يك روزبرعليه من...هيچوقت دنيابامن نبود...راستي چرا؟
بازهم همه چيزرنگ وبوي توراگرفته،حتي آينه ديگرجايي براي تصويرمن نيست،
امانه...من قصدماندن ندارم،قلم راروي كاغذگذاشتم تاهرچه قدركه خواست ازتوبنويسد،حتي اگرلازم باشدديگربه آينه نگاه نخواهم كرد،درآينه چشمان توست كه مرامي نگردومن هم ازآن نگاه گريزانم،
چمدانم رابستم،نه بهتراست كه چيزي به همراه نبرم،آخرهرچه كه دارم نشاني ازتوست ومن اين رانمي خواهم
.دست خالي، بي قلم، بدون نگاه به آينه همان طورژوليده وباسرووضع آشفته مي روم،
اين باراين تويي كه مانعي...دلت نمي خواهدكه من بروم،آخرتنهاشده اي،
مي دانم....باورت نمي شود
...امااين منم
...آري انگارمردمان راست مي گفتند دنيايك روزباتوست ويك روزبرعليه تو
...!روزي كه باتوبودقدرش راندانستي،حالامهلتت تمام شده.ازامروزدنيابرعليه توست
...طفلك من،دلم برايت مي سوزدوالبته
...كمي هم برايت تنگ مي شود
... !
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 2:12 توسط یاسی جون |
| ||||||
